سلام به بچه های گل روزگار بی کسی که در این لحظات ناب سر بر با لین نهشته اند و در

دهکده ای به پهنای صفحه مانیتور خرامیده خرامیده در وبلاگستان گذر می کنند .

و کمال تشکر را داریم از شما عالیجنابان که قدم رنجیده نمودید و در این بی بنزینی به این

محفل تشرف فرمودید .

خب هفته ای بود مقدس گذری کرد بر ما .( یاد باد یاد یاران ، یاد باد )

رئیس جمهور محترمه ، مکرمه ، مقتدره ، مسئوله ، مفعوله ، مفعاله ، فعاله ، فعلاتن  ( آخی

من موندم کی می خوان فارسی رو پارسی کنن . زدیم تو باب عربی ) هم که در دنیای آزاد و

زیر سایه ی شیطان بزرگ ( به قولی ) به سر می برند . و خوشا به حالش که یک کوکا کولای

 اصل نوش جان می کند .   دنیایی است بس عجیب آقا جون . با این همه ذهن عالم و

ادیب و عقل مترقی ما مانده ایم . البته هم اکنون نشسته ایم ، اما ذهنمان سراپا مانده است

در  فکر فرو . رئیس جمهور این مملکت پا شده ساک به کول انداخته رفته اونور دنیا که

چی بشه ؟ رفته نشته بین ۵۰۰ نفر آدم ( تعدادرو آمار نداشتیم ، همینجوری نوشتیم ) بیکار و

دل خوش این دنیا   خاطره تعریف کردنو خالی بستن و حالی به حولی کردن .

پاشده رفته دانشگاه مملکت خارجه حرف بزنه !!! همچین فارسی رو پاس داشت و انگلیسی رو

باش هم زد که ملت کف کردن . خب مثه آدم بگو یه دقیقه وقت بدین .

تازه از کیسه خلیفه هم می بخشه . میگه همه پاشین بریم ایران تو دانشگاههای ما صفا کنید .

آزادی اندیشه رو ببینید .( والا تو دانشگاه ما که استادا از بس حرف می زنن همه خوابشون

می بره و کسی حال اظهار اندیشه نداره ، شما رو نمی دونم )

خب عزیز من بیان یه اداره نقلی ملل متحده تو تهرون خودمون بسازن ، کلی درآمد کسب کنن .

به خاطر یه بطری کوکا آدم یه ایلو دعوت کنه بیان اینجا ؟

نمی فهمن دیگه . اونوقت ما ذهن های فرهیخته باید بشینیم در مورد کار آقایو از خودمون تفکر

در کنیم . آخرش هم به هیچ نتیجه ای نرسیم .

خوش باشید .